Անգլիացի գրող Ֆիլիպ Մարսդենն (Philip Marsden) իր գրքերից մեկում պատմում է, որ երբ նա 2000-ականներին շրջում էր Արևելյան Թուրքիայի լեռներում, մի անգամ մի ոսկոր է ցույց տալիս մի հովվի ու մատնացույց անում այդ տարածքի ավերակներին: Հովիվը պատասխանում է. «Էրմենի»: Այնուհետ վերջինս ոսկորը գցում է իր շանը: Մարդսենն այս դրվագն օգտագործում է` որպես թուրքական հիշողության մշակույթի օրինակ:
