Պավլիկ Ավդալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․
«Գյումրին ապացուցեց այն, ինչից հայկական ֆուտբոլը վախենում է խոսել․ ՀԱՅ ՖՈՒՏԲՈԼԻՍՏԸ ԼԵԳԻՈՆԵՐԻՑ ՊԱԿԱՍ ՉԷ»
Գյումրի – Նոա՝ 3-4։ Թվերով՝ Նոայի հաղթանակ։ Բայց այս խաղը միայն հաշվի մասին չէր։ Այս խաղը հերթական անգամ ցույց տվեց այն, ինչի մասին մենք բազմիցս խոսել ենք՝ եթե հայ ֆուտբոլիստին վստահես, հնարավորություն տաս և նրա զարգացման մեջ ներդրում կատարես, նա կարող է ոչ միայն մրցել լեգիոների հետ, այլև շատ դեպքերում գերազանցել նրանց։
Գյումրին դրամատիկ պայքարում 3-4 հաշվով պարտվեց Նոային։ Հանդիպման հաղթական գոլը Նոան կարողացավ խփել խաղի վերջին րոպեներին՝ 11-մետրանոց հարվածի միջոցով։ Սակայն պարտված Գյումրին այս խաղում մեզ համար դարձավ հաղթող գաղափարի կրող։
Մի քանի հարյուր հազար դոլա՞ր, թե՞ ներդրում հայ ֆուտբոլիստի մեջ
Նոայի կազմում հանդես են գալիս լեգիոներներ, որոնց տրանսֆերային արժեքը հասնում է հարյուրավոր հազարավոր դոլարների, իսկ աշխատավարձերը բազմաթիվ անգամ գերազանցում են հայ երիտասարդ ֆուտբոլիստների ստացած գումարները։
Բայց այս խաղում Գյումրիի հայ տղաները ոչնչով չզիջեցին այդ լեգիոներներին։
Ավելին՝ խաղադաշտում կային պահեր, երբ հենց գյումրեցի պատանիներն էին ստիպում հիանալ իրենց խաղով։
Ու այստեղ կրկին առաջանում է ամենակարևոր հարցը.
Եթե այն գումարների թեկուզ մի մասը, որոնք այսօր ծախսվում են լեգիոներների վրա, նույն հետևողականությամբ ներդրվի հայ ֆուտբոլիստների զարգացման մեջ, մի՞թե մենք չենք կարող ունենալ ավելի որակյալ և ավելի մրցունակ ֆուտբոլիստներ։
Մենք համոզված ենք՝ կարող ենք։
Գյումրի – Նոա խաղը դրա հերթական ապացույցն էր։
Խաղադաշտում տեսանք բազմաթիվ հայ պատանիների, որոնցից շատերի անունները գուցե դեռ հայտնի չեն լայն հանրությանը։ Նոր անուններ, նոր տաղանդներ, որոնցից յուրաքանչյուրի մեջ կարելի է տեսնել ներուժ։
Նրանց պետք է պարզապես ճիշտ մարզում, որակյալ մասնագետ, խաղաժամանակ, վստահություն և համբերություն։
Եվ գուցե մի քանի տարի անց այսօրվա անծանոթ անունները լինեն Հայաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստները։
Գյումրին՝ հայկական ֆուտբոլի կարևոր փորձություն
Այսօրվա Գյումրին կարելի է համարել գրեթե ամբողջությամբ հայկական թիմ, և հենց դա է ամենակարևորը։
Մենք չենք ասում, որ հայկական ֆուտբոլին լեգիոներներ պետք չեն։ Ընդհակառակը՝ բարձրակարգ լեգիոներները անհրաժեշտ են։
Բայց լեգիոների առկայությունը պետք է ծառայի նաև հայ ֆուտբոլիստի զարգացմանը։
Մեր տղաները պետք է խաղան որակյալ լեգիոներների կողքին, մրցակցեն նրանց հետ, սովորեն նրանցից և այդ մրցակցության շնորհիվ բարձրացնեն սեփական մակարդակը։
Բայց եթե լեգիոներների քանակն այնքան մեծ է, որ հայ ֆուտբոլիստի համար պարզապես տեղ չի մնում, մենք կորցնում ենք ամենակարևոր ռեսուրսը՝ սեփական ֆուտբոլիստի զարգացման հնարավորությունը։
Ժամանակն է սահմանափակել լեգիոներների քանակը
Մենք կրկին առաջարկում ենք աստիճանաբար նվազեցնել լեգիոներների թույլատրելի քանակը Հայաստանի առաջնությունում։
Եթե այսօր թույլատրվում է ունենալ 8 լեգիոներ, ապա հաջորդ մրցաշրջանում սահմանը կարող է դառնալ 7, դրան հաջորդող տարի՝ 6, և այդպես շարունակ՝ մինչև հասնել 5-ի։
Այսինքն՝
8 → 7 → 6 → 5
Կարծում ենք՝ մեր նման ֆուտբոլային շուկայի համար 5 բարձրակարգ լեգիոների սահմանը կարող է լինել իդեալական տարբերակ։
Շեշտում ենք՝ բարձրակարգ։
Մենք չենք խոսում լեգիոներներից հրաժարվելու մասին։ Մենք խոսում ենք այն մասին, որ պետք է ունենալ քիչ, բայց իսկապես որակյալ օտարերկրացի ֆուտբոլիստներ։
Թող մեր տղաները խաղան հինգ բարձրակարգ լեգիոների կողքին, սովորեն նրանցից և մրցակցության միջոցով զարգանան։
Այդ դեպքում լեգիոների ներկայությունը ոչ թե կխանգարի հայկական ֆուտբոլիստի զարգացմանը, այլ հակառակը՝ կօգնի նրան ավելի ուժեղ դառնալ։
Վարդան Բիչախչյանի աշխատանքի արդյունքը տեսանելի է
Այս ամենի մեջ առանձնահատուկ խոսք պետք է ասել Վարդան Բիչախչյանի կատարած աշխատանքի մասին։
Գյումրիի խաղում ակնհայտ էր մարզչի վստահությունը երիտասարդ հայ ֆուտբոլիստների նկատմամբ։ Նա նրանց հնարավորություն է տալիս խաղալ ոչ միայն հեշտ հանդիպումներում, այլ նաև բարձր մակարդակի մրցակիցների դեմ։
Եվ հենց այդպիսի խաղերում է ֆուտբոլիստը աճում։
Երբ 17-18 տարեկան տղան դուրս է գալիս խաղադաշտ և մրցում փորձառու ու թանկարժեք լեգիոների դեմ, նա ձեռք է բերում այնպիսի փորձ, որը ոչ մի մարզում չի կարող ամբողջությամբ փոխարինել։
Գովելի է Վարդան Բիչախչյանի կատարած աշխատանքը։
Նա ցույց է տալիս, որ հայ ֆուտբոլիստին կարելի է վստահել։
Պետք է պարզապես համարձակություն ունենալ նրան խաղացնելու համար։
Եկեք ազգովի պաշտպանենք Գյումրիին
Այսօր մենք ուզում ենք ոչ միայն գովել Գյումրիին, այլև կոչ անել բոլոր ֆուտբոլասերներին։
Եկեք ազգովի պաշտպանենք Գյումրիին։
Գնանք մարզադաշտ։
Աջակցենք այս տղաներին։
Քաջալերենք նրանց ոչ միայն հաղթանակների, այլև զարգացման ճանապարհին։
Գյումրին կարող է կոտրել հայկական ֆուտբոլում տարիներով ձևավորված այն կարծրատիպը, թե հայ ֆուտբոլիստը պարտադիր զիջում է լեգիոներին։
Ոչ։
Հայ տղաները կարող են մրցել։
Ավելին՝ ճիշտ պայմանների դեպքում նրանք կարող են դառնալ ավելի որակյալ ֆուտբոլիստներ, քան այն բազմաթիվ լեգիոներները, որոնց վրա այսօր մեծ գումարներ են ծախսվում։
Պետք է պարզապես նրանց հնարավորություն տալ։
Պետք է ներդրում կատարել նրանց զարգացման մեջ։
Պետք է հավատալ նրանց։
Եվ ամենակարևորը՝ պետք է նրանց խաղացնել։
Գյումրիի ապագան կարող է դառնալ հայկական ֆուտբոլի ապագան
Շնորհակալություն ենք հայտնում Գյումրիի նախագահ Արման Սահակյանին՝ այս գաղափարին աջակցելու և հայկական ֆուտբոլի զարգացման ուղղությամբ աշխատանք կատարելու համար։
Հույս ունենք, որ Գյումրին չի սահմանափակվի միայն մեկ մրցաշրջանով կամ մեկ թիմով, այլ կդառնա այն համակարգի օրինակ, որտեղ հայ պատանին ստանում է հնարավորություն, զարգանում և հասնում բարձր մակարդակի։
Գյումրին կարող է դառնալ հայկական ֆուտբոլի զարգացման լոկոմոտիվներից մեկը։
Իսկ մենք՝ ֆուտբոլասերներս, պետք է լինենք այդ ճանապարհի կողքին։
Առա՛ջ, Գյումրի։
Կեցցե՛ Վարդան Բիչախչյանը։
Շնորհակալություն Արման Սահակյանին։
Եվ ամենակարևորը՝
Հավատանք մեր տղաներին։
Որովհետև Գյումրի – Նոա խաղը ևս մեկ անգամ ցույց տվեց՝ հայ ֆուտբոլիստը կարող է։
