Եվրոպայի այս տարվա առաջնությունն իսկական փորձություն է հայ ֆուտբոլասեր հեռուստադիտողների համար: 

Մի կողմից մեր եղբայրական երկիր Ֆրանսիայի  խաղադաշտերն իրենց գովազդներով ողողած Թուրքական ավիաուղիներն ու ադրբեջանական Սոջարը, մյուս կողմից՝ շատերի կարծիքով ոչ այնքան հետաքրքիր խաղերն ու ամենակարևորը՝ Հ1-ի ձանձրալի ու անտանելի մեկնաբանությունները: 

Դե արի ապացուցի, որ ամենևին  նախանձը չի մարդկանց նյարդայնության պատճառը:

Որ եթե նույնիսկ  հայկական չեղած ավիաուղիները կամ Ֆլեշը իր գովազդը տեղադրեր ֆրանսիական մարզադաշտերում, նույնիսկ , եթե հրաշքով Եվրո-2016-ում Հայաստանի ընտրանին էլ ելույթ ունենար, մեկ է՝ մարդիկ չէին կարողանալու հաճույքով նայել հեռարձակումները ու , ինչպես սիրում են ֆուտբոլասերներն ասել՝ վայելել...

Լավ, հասկանալի է, որ մեր երազած  ֆուտբոլի հավաքականը չունենք, ֆուտբոլում ներդրում անող օլիգարխներ չունենք, բայց լավ՝ ֆուտբոլային նորմալ մեկնաբան ինչու՞ չունենք:  

Հ1-ը որ թափահարում է Եվրոպական հեռարձակողների հետ իր պայմանագիրն ու արգելում ֆուտբոլային խաղերի հեռարձակումը նույնիսկ կաբելային հեռուստաընկերություններին, պարտավորություն չի ստանձնե՞լ արդյոք եթե ոչ եվրոպական մակարդակի, գոնե ռուսական  հեռուստաոճի  մեկ կամ երկու ֆուտբոլային մեկնաբան վերապատրաստել:

Թե՞ գումարների հարցում Հ1-ը շռայլություն է ցուցաբերում միայն  եվրատեսիլյան ճանապարհորդությունների նպատակով: 

Ախր, ինչպես Եվրատեսիլի նախօրոք գրված տեքստերն են երբեմն մեր հաղորդավարները վատ արտասանում, կրկնակի վատ՝ ֆուտբոլային հեռարձակումների չգրված տեքստերն են ներկայացնում:

Իմպրովիզը, բնականաբար, դժվար բան է, դրա համար է որ խնամի-բարեկամ-ծանոթներին չէ, որ ուղիղ եթերն՝ այդ թվում ֆուտբոլային հեռարձակումը պետք է վստահել:

Լավ մեկնաբանը  կարող է ոչ միայն խաղերը պրոֆեսիոնալ մեկնաբանել, այլ նաև իր գնահատականներով ու քննադատություններով ոլորտի պատասխանատուներին ստիպել՝ ստեղծել ճիշտ վերաբերմունք   ֆուտբոլի, ֆուտբոլիստների ու նաև ֆուտբոլասերների նկատմամբ:

Ախր, մի բան պարտավորվելուց առաջ նախ հնարավորությունների մասին պետք է մտածել ու նաև ՝ հեռուստադիտողների  ցանկությունը և իրավունքը  հաշվի առնել:

Հարկատուների գումարներով սնվող հեռուստաընկերությունն այսօր բառիս բուն իմաստով ոտնահարում է  քաղաքացիների իրավունքը, չի լսում նրանց բողոքի ձայնը հերիք չէ, այլ նաև հնարավորություն չի տալիս այլընտրանքի՝ ուրիշ հեռուստաալիքով հետևել ֆուտբոլային խաղերին: 

Իսկ գուցե տեղյակ չեն եվրոպական հեռարձակողները հայ ֆուտբոլասեր հեռուստադիտողների տանջանքի մասին, չէ որ նրանց ցուցադրում են ֆուտբոլ ոչ թե եթերաժամ լրացնելու  համար, այլ դիտելու ու նաև ֆուտբոլը զարգացնելու նպատակով:

Իսկ ի՞նչ է ստացվում արդյունքում.... Անորոշ է...Ինչպես նաև անորոշ է, թե  ինչն է ավելի շատ հայ հեռուստադիտողի  վրա այս  ընթացքում ազդում՝ Թուրքական ավիաուղիները՞, ադրբեջանական Սոջարը՞, թե՞ հայ ֆուտբոլային մեկնաբանը...

Հեղինակ՝

Ատոմ Գրիգորյան