Ադրբեջանագետ Անժելա Էլիբեգովայի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Եթե էդ հոում վիդեոն իրական ա (իսկ ես ցանկացած իշխանության «սլիվ» ի սկզբանե կասկածի տակ եմ դնում ու, ինչպես ցույց տվեց Բագրատ սրբազանի գործը, ճիշտ էլ անում եմ), ապա միակ բանը, ինչ այդտեղ արժանի ա ուշադրության, դա էն ա, որ բոլորիս ոչ միայն լսում են, այլ նաև նկարահանում թաքնված տեսախցիկներով մեր իսկ տներում։
Կոնցլագեռ ա էլի բաց երկնքի տակ։ Սեռաքաղցով տառապողները ուրիշի անկողնու մոտ մոմը պահած մլուր են տալիս։ Լավ ա գոնե կեսից չեք զանգում, խորհուրդներ տալիս»։

***

Փաստաբան Արսեն Բաբայանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Դե ինչ. եթե նախկինում գիտեինք, որ բոլորին անդադար գաղտնալսում են, ապա արդեն իմացանք, որ բոլորի տներում տեսախցիկներ են դրել ու անդադար ռեժիմով նկարահանում և հրապարակում են...
Հանցավոր ռեժիմը հո պոզ ու պոչով կենդանի՞ չի...»։

***

ՊԵԿ նախկին ղեկավար Դավիթ Անանյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Հայ Առաքելական Եկեղեցու շուրջ ընթացող գործընթացները այլևս մտնում են վճռորոշ փուլ։ Սա պետականորեն ծրագրավորված և ուղղորդված քաղաքական օրակարգ է, որի նպատակն է պառակտել Հայ Առաքելական Եկեղեցին և ձևավորել նրա ներսում վերահսկելի ենթակառուցվածք՝ ենթարկված քաղաքական իշխանությանը։
Հոկտեմբերի 26-ին Հովհանավանքում նախատեսվող պատարագը, որը կատարվելու է կարգալույծ քահանայի կողմից և որին հայտարարել է, թե կմասնակցի Հայաստանի վարչապետը, այդ գործընթացի խորհրդանշական մեկնարկն է։ Սա պարզապես հոգևոր արարողություն չէ․ սա փորձ է՝ պետական հովանավորությամբ լեգիտիմացնել Եկեղեցու հակաիրավական տրոհումը և օրինական տեսք տալ ազգային ինստիտուտի ապակայունացմանը։
Այս քայլը վտանգավոր է ոչ միայն հոգևոր դաշտի, այլ՝ ազգային անվտանգության և ինքնության պահպանման տեսանկյունից։ Հայ Առաքելական Եկեղեցին դարեր շարունակ եղել է հայ ժողովրդի քաղաքակրթական հիշողության կրողը, մեր լեզվի, մշակույթի և պետականության գոյատևման խարիսխը։ Նրա ինստիտուցիոնալ թուլացումը հավասարազոր է ազգային դիմադրողականության կորուստին։
Արտաքին համատեքստն էլ առավել քան հստակ է։ Թուրքական աշխարհաքաղաքական մտածողության համար Հայ Առաքելական Եկեղեցին եղել է և մնում է գլխավոր խոչընդոտը՝ հայ ժողովրդի հոգևոր և մշակութային կլանման ճանապարհին։ Եվ այսօր, երբ օրվա իշխանությունը գիտակցաբար ներգրավվում է Եկեղեցու դեմ ուղղված գործընթացներում, այն գործում է հենց այդ նույն տրամաբանության սահմաններում՝ հայ ժողովրդի պատմական պաշտպանական կառույցի ներսից ապամոնտաժման ճանապարհով։
Սա այլևս գաղափարախոսական կամ կուսակցական հարց չէ։ Սա մեր հավաքական գոյության, ազգային հիշողության և քաղաքակրթական դիմադրության հարցն է։
Եկեղեցուն պաշտպանելը նշանակում է պաշտպանել այն հիմքերը, որոնց վրա կանգնած է Հայաստանը՝ իր հավատքով, իր պատմությամբ և իր արժանապատվությամբ։ Եկեղեցուն պաշտպանել նշանակում է պաշտպանել Հայաստանը։
Լռությունը այս դեպքում այլևս չեզոքություն չէ՝ այն համաձայնություն է սեփական ինքնության քայքայման հետ»։

***

Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի նախկին խորհրդական Արեգ Սավգուլյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Արցախցիների նկատմամբ ատելության սերմանմանբ կորցրեցինք Արցախը, չէինք «սիրում» ղարաբաղցիներին, «չպահեցինք» Արցախը։ Ստվերային քարոզչամեքենան բարդ և ոսկերչական ճշգրտությամբ բջջային մակարդակում աշխատեց մեր ազգային ինքնության դաշտում՝ տարաբաժանելով հային՝ ապա սեպ խրելով «Հայաստանցու» և արցախցու, նաև «Հայաստանցու» և սփյուռքահայի՝ «աղբարի», միջև։
Այժմ նույն տրամաբանությունը հին մեթոդաբանությամբ և գործիքակազմով աշխատում է Եկեղեցու հանդեպ, սակայն բացահայտ։ Ստեղծելով հոգևորականի «արծաթապաշտ», «անբարո», «որկրամոլ», «սրբապիղծ» և «բոսյակ» կերպարը ճեղքվում է հավատացյալի կապը Եկեղեցու հետ։ Ատելով մատուցված եկեղեցիականի կերպարը՝ ժողովուրդն այս անգամ կկորցնի Եկեղեցին՝ կրկնելով ճակատագրական նույն սխալը, ինչպես Արցախի հարցում։
Հ.Գ. Էջմիածնի տաճարը ֆիզիկապես ՀՀ տարածքում է, բայց գնալով մոտենում է Գանձասարին, իսկ լյումպեն զանգվածը 50+ կինո է դիտում և անգիտակից հրճվում իր կործանմամբ։ Եկեղեցին և եկեղեցիականի «անբարո վարքը» նույն նժարին դնելով՝ Վարչախումբը ո՛չ թե փրկում է Եկեղեցին, այլ կործանում է այն»։

***

Լրագրող Արմենուհի Վարդանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. «Հիմա, եթե իշխանությունը գտել է, որ պետությունը պետք է ղեկավարել մարդկանց ննջասենյակների տեսագրություններով, ապա արդարության համար առաջարկ կա․ տեսախցիկներ տեղադրել նաև իշխանական ննջասենյակներում, աշխատասենյակներում, ԱԺ կաբինետներում։
Հավատացեք՝ հասարակությունը կտեսնի շատ ավելի «հետաքրքիր» սյուժեներ՝ ոչ թե սիրո, այլ իշխանության իրական մերկության մասին»։