Լրագրող Դավիթ Սարգսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Պարագլխի միակ քաղաքական կապիտալը համատարած ներքին ատելությունն է բոլորի նկատմամբ` եկեղեցուց մինչև իրեն պատգամավոր դարձրած առաջին նախագահ: Նրա հեղաշրջումն ու յոթնամյա կառավարումը ևս բացառապես ատելության հենքի վրա էր կառուցված` որպես մի ավերիչ ուժի, ոչ թե շարժում էր հանուն որևէ բանի:
Եթե մինչև վերջերս հեղաշրջման պտուղները վայելում էր հասարակության տականքը, հիմա արդեն նրանք էլ են սոցիալապես քաշված, և միակ շահառուն բացառապես իր ընտանեկան կլանն է, մեկ էլ Էրդողանն ու Ալիևը:
Պարագլուխը Հայաստանում ունի մեկ թշնամի՝ միտքը, մտածողությունն ու բովանդակությունը: Մտքի բացակայությունը նա հասցրել է կատարելության: Սեփական պատկերացումներին համապատասխան ալիևյան ենթապետություն ունենալու համար պետք է փոշիացնել այն ամենը, ինչը կարող է վտանգավոր լինել նրա համար: Այդ իսկ պատճառով ամենածանր հարվածները հասցվում են միտք ծնող ոլորտներին՝ գյուղատնտեսությանը, կրթությանը, գիտությանը, մշակույթին, եկեղեցուն:
Հայաստանում չի կարող լինել մի քաղաքական օրակարգ, որը դուրս է պատերազմի և դրա հետևանքների քննարկումից: Մյուս բոլոր օրակարգերը բարոյականության և մտքի արտադրության տեսակետից կեղծ օրակարգեր են: Վարչախմբի պարտադրած օրակարգը բարոյականության, արժեհամակարգի, քաղաքական նորմերի հետ որևէ կապ չունի: Նրա օրակարգը Հայաստանն իր պատկերացումների համաձայն ձևելն է, որում Արցախը բեռ է, Ալիևն էլ` Կովկասի փոխարքա»:

***

Լրագրող, խմբագիր Սևակ Հակոբյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Ինձ թվում էր՝ էլ ավելի խորապես հասկանալու, վերլուծելու բան չի մնացել, սակայն խմբակը երեսպաշտության նոր հորիզոններ է հաղթահարում:
Մի կողմ թողնելով Լևոն Տեր-Պետրոսյանին իմ անձնական վերաբերմունքը, նրան պարտությունների սիմվոլ չեմ կարող համարել ու հասկանում եմ էսպես. խմբակի անդամը պարտություն է համարում 1998-ին իշխանությունն անցնցում թողնելը:
Իրենց աչքերում պարտությունը իշխանությունից հրաժարվելն է, ոչ թե թշնամուն հայրենք առանց կրակոցի հանձնելը. դա փաստ է:
Բայց եթե Տեր-Պետրոսյանի՝ իշխանությունից հրաժարվելը երկրի համար բերեց տարատեսակ ճգնաժամերից դուրս գալուն և զարգանալուն, հետևաբար հաղթեց երկիրը, պետությունը, մեր դեպքում՝ պետությունները, իսկ արդեն 2018-ին Սերժ Սարգսյանի իշխանությունից անցնցում հրաժարվելը՝ ի օգուտ իրենց իսկ խմբակի, բերեց որակապես այլ ու արդեն բոլոր ոլորտների ճգնաժամերի, բարոյականության ու արժեքների անկման և որպես արդյունք՝ իրական պարտությունների:
Կարծում եմ, պատմությունը, որը գրվելու է դեռ ավելի հանդարտ ժամանակներում, Ալենի կամ մեկ այլ ուսապարկի գնահատականների կարիքը դժվար ունենա»:

Քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցի թելեգրամյան գրառումը․ «Ինչո՞ւ է Նիկոլի գյադայապետությունն անցել գրոհի․

Առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի և Գարեգին Երկրորդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի երեկվա հանդիպումը պատմական էր։

Տեր-Պետրոսյանն, ինչպես միշտ, իր պատկառելի, ծանրակշիռ ներկայությունը ցույց տվեց՝ լրացնելով այն պետական վակուումը, որն առաջացել է Նիկոլ Փաշինյանի գյադայապետության կործանարար քաղաքականության հետևանքով:

Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, Հիմնադիր նախագահի վեհությամբ, ցուցադրեց Երրորդ հանրապետության անվերապահ աջակցությունը Եկեղեցուն ու Վեհափառ Հայրապետին, Հայաստանի սահմանադրականությանը՝ լուսանցքում թողնելով պետականության արմատները կրծող պատուհաս իշխանությանը, որն արդեն վաղուց նույնացած է Ալիևի կամակատարի նվաստացուցիչ կարգավիճակի հետ:

Հենց սրա համար են Նիկոլ Փաշինյանի, Ալեն Սիմոնյանի գռեհիկ վայրահաչոցները Առաջին նախագահի դեմ:

Մի առիթով, Նիկոլ Փաշինյանը դիպուկ է նկատել, թե «Առաջին նախագահը մի ահավոր, շատ վատ խասյաթ ունի՝ ինքը վերջում միշտ ճիշտ է դուրս գալիս»:

Էս մի հարցում լուզերի հետ միանգամայն համաձայն եմ՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը վերջում միշտ ճիշտ է դուրս գալիս և ոչ միայն նա, այլ նաև հայոց պատմությունն արձանագրելու են՝ Նիկոլ Փաշինյանը ազգակործան պատուհաս է»:

***

ՀՀԿ ԳՄ անդամ Մարգարիտ Եսայանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Երկրի առաջին նախագահը, անկախ Հայաստանի առաջին նախագահը այցելել է Ամենայն հայոց Կաթողիկոսին եւ իր զորակցությունն է հայտնել։
Մեծին արժանի քայլ, պետական գործչին վայել քայլ։ Նաև՝ դաս շատերին։ Եվ մի ապերախտ հիմա էլ հիմնադիր նախագահի ուղղությամբ է իր զզվելի բերանը բացել։
Այո, բոլորս վրդովված ենք, այդ ապերախտի ուրացումների շղթան հասնում է ամեն տեղ։
Նա չունի սրբություն, չունի պատկառանք և չունի ամոթ։
Բայց, մի նկատառում ուզում եմ ներկայացնել։
Ամենևին հակված չեմ մտածել, թե այդ ապերախտ ազգային պատուհասը միայն Լեւոն Տեր-Պետրոսյան անձին է ուղղում իր զզվելի որակումները։
Միամիտ կլինի այդպես մտածել, քանզի դրա բոլոր խոսքերը և քայլերը ուղղորդված են և կոդավորված։
Իրականում, համոզված եմ, նա այդպիսով, իր այդ զզվելի ուրացումը, որ արեց առաջին նախագահի հասցեին, ուղղում է համայն հայությանը, Անկախ Հայաստանի երեսուն և ավելի տարիների արժանապատիվ գոյությանը, անկախ Հայաստանի երեսուն և ավելի տարիների հաղթանակներին, իրական լինելիությանը։ Իր եղկելի խոսքով սրիկան հերթական ուրացումն ու ժխտում է տարածում ուղղված Հայաստանի Հանրապետությանը, Արցախի Հանրապետությանը, Հայ Առաքելական եկեղեցուն, հայկական բանակին և, առհասարակ՝ հայկականությանը, ի սփյուռս աշխարհի։
Դրա այս հերթական թրքաբարո մտքերի արտահոսքը բացառապես թշնամու օրակարգ է, այն է՝ ժխտել, մերժել անկախ մեր պետականության, մեր, հայկական պետականության բոլոր ձեռքբերումները, ուրանալով Հայաստանի հայկական պետականությունը և պատմությունը։

***

ԱԺ «Պատիվ ունեմ» խմբակցության քարտուղար Տիգրան Աբրահամյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «ՔՊ-ականներն ու իրենց պարագլուխը դեռ չե՞ն հայտարարել, որ 1-ին նախագահի ու կաթողիկոսի հանդիպումը, Մայր Աթոռի չլուծարվելն ու ՀՀԿ-ի նախաձեռնությամբ անվստահության գործընթացի մեկնարկը նոր պատերազմի կհանգեցնի:
Դեռ սպասում եմ, հաստատ ասելու են:
Ավերակապաշտների խմբակը իշխանատենչության երազանքների իրականացման շրջանակներում սեփական ժողովրդի դեմ ինքնության և գոյության պատերազմ է սկսել, ինչի հետևանքը նրանց իսկ քաղաքական ջախջախումն է լինելու»:

***

ԱԺ պատգամավոր Հովիկ Աղազարյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Երբեմն անհնար է չհամաձայնվել Վարչապետի հետ։ Վերջին երկու այդպիսի դեպքերը.
Կառավարության նիստում արտահայտած միտքը տգիտության պահով և Լևոն Տեր-Պետրոսյանի մասին այսօրվա հնչեցրած գնահատականը։
Առաջին դեպքում առարկություններ չունեմ։
Երկրորդ դեպքում մեկ առարկություն և մեկ դիտարկում։ Գտնում եմ, որ առաջին նախագահը ճիշտ քայլ է արել այցելելով Գարեգին Բ-ին։
Ինչ վերաբերում է ընտրակեղծարարությանը, ապա ասեմ, որ այդ կոնտեքստում Լևոն Տեր-Պետրոսյանին Վազգեն Սարգսյանից և Վանո Սիրադեղյանից տարանջատելը էժանագին մանիպուլյացիա է և ըստ նպատակահարմարության ճշմարիտ լինելը իրական ու դիվային նպատակները թաքցնելու անհաջող փորձ»։

***