ՀԱԿ փոխնախագահ Լևոն Զուրաբյանի հարցազրույցից մի հատված՝ հրապարակված ՀԱԿ-ի ֆեյսբուքյան էջում․ «Նիկոլ Փաշինյանն իր ընտրությունն արդեն արել է։ Դրա ապացույցն էր նրա այցը Թուրքիա և Էրդողանի հետ հանդիպումը։ Հիմա կասեք՝ ի՞նչ վատ բան կա, որ Փաշինյանը փորձում է փնտրել խաղաղություն, բարիդրացիություն, դիվանագիտական հարաբերությունների վերականգնում և Թուրքիայի հետ ճանապարհների բացում։ Կասեմ, որ եթե դա է նպատակը, միանշանակ, ոչ մի վատ բան չկա։
Բայց եկեք տեսնենք, թե որն էր այցի գլխավոր արդյունքը։ Հանդիպման արդյունքում Թուրքիայի կողմից ոչ մի զիջում չի արվում. ոչ ճանապարհ է բացվում, ոչ դիվանագիտական հարաբերություններ են հաստատվում, և անգամ նման բան անելու մտադրությունների մասին հայտարարություն չի արվում։
Մյուս օրը՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի ակտիվ միջնորդությամբ և նախաձեռնությամբ, հենց նույն Ստամբուլում, այսինքն՝ այն քաղաքում, որտեղ նրանք մեկ օր առաջ հանդիպել էին, Իսլամական երկրների խորհրդաժողովի ժամանակ ընդունվում է մի հայտարարություն, համաձայն որի՝ աջակցություն է հայտնվում դեպի «Արևմտյան Ադրբեջան» 300.000 ադրբեջանցիների վերադարձին, բնակեցմանը և նրանց իրավունքներով օժտմանը։
Արցախը ճանաչելով Ադրբեջանի մաս և նպաստելով էթնիկ զտմանը, հետո դրա վերաբերյալ ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդում այնպիսի դիրքորոշում հայտնվելով, որը ծանր վիճակի մեջ դրեց անգամ իր սեփական արտգործնախարարին, հետո մերժելով խաղաղություն հաստատելու ռուսական նախաձեռնությունը՝ հույսը դրեց Արևմուքի աջակցության վրա, մինչդեռ պարզվեց, որ Արևմուտքն էլ դա ի վիճակի չէ ապահովել։
Եվ ահա՝ ձախողելով այդ ամբողջ դիվանագիտությունը, նա եկել է մի եզրակացության, որ պետք է ուղղակի ենթարկվել Թուրքիայի վասալիտետին։ Թուրքիան փոխարենը ոչ մի բան չի տալու, այլ դնելու է պահանջներ, որոնք մենք պետք է կատարենք՝ իր վասալիտետի իրականացման համար։
Սրա անունը Փաշինյանը դնելու է «ինքնիշխանության ամրապնդում», այնինչ՝ ավելի ինքնիշխանության դեֆիցիտ, քան հիմա է, դեռ չի եղել։