Հենրիխ Մխիթարյանի «մանչեսթերյան» դեգերումը դարձել է ոչ միայն համացանցի, այլ նաև իմ ընկերական շփումներում քննարկվող գլխավոր թեմաներից:

Ընկերներս միմյանց հետ գրազ են եկել: 

Մեկ ասում է, որ Մոուրինյոն կապ ունի Լոնդոնի մեծահարուստ ադրբեջանցիների հետ ու նրանց հորդորով ու նույնիսկ` «մաղարիչով» է, որ Հենրիխ Մխիթարյանին չի «խաղացնում»:

Մյուսը, նույնիսկ եթե համաձայն չի այդ վարկածին ու մեր երրորդ ընկերոջ երևակայության արգասիքն է համարում, ամեն անգամ «Մանչեսթեր Յունայթեդի» մեկնարկային կազմում չտեսնելով Հենրիխին` Մոուրինյոյի հասցեին  այնքան  հայհոյանք է  թափում, որքան չի հասցրել ադրբեջանցիներին ու թուրքերին համատեղ հայհոյել:

Մի բան ընկերներիս գրազի թեմայով հաստատ է՝ Թուրքը նայում է և ուրախանում...

Ու մինչ ընկերներս տխրում են Հենրիխի բացակայությամբ,ապա  գրազ գալիս, թե հաջորդ խաղին կհայտնվի մեր հայրենակիցը անգլիական խաղադաշտում, իսկ հետո էլ ուրախանում են, որ «Մանչեսթեր Յունայթեդը» չհաղթեց առանց Մխիթարյանի՝ Հենոյի ֆուտբոլային ներկան  , իրոք, ավելի մշուշոտ է դառնում՝ ինչպես Ալբիոնը, որտեղ էլ հիմա ապրում է աշխարհի ամենահայտնի հայ ֆուտբոլիստը: 

Ու եթե խոսում ենք մշուշոտ ներկայի մասին, ինչպես պատկերացնենք ապագան...

Երնեկ թե մեր պարծանք Հենոյի ապագան կարողանայինք որոշել գրազով, կամ , համացանցում տարածված հումորի պես՝ Մոուրինյոյի հանդեպ աշխարհասփյուռ հայության նավսով...

Կամ էլ՝ դեռ համբերենք...

Հեղինակ՝

Ա.Գրիգորյան