Դիվանագիտական դաշտում Հայաստանի ձեռքին հզոր զենք է հայտնվել՝ շնորհիվ մեր բանակի ահռելի ձեռքբերումների: Այժմ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում ոչ թե պետք է քննարկվեն Մադրիդյան սկզբունքները կամ էլի նման բաներ, այլ պիտի հստակորեն դրվի հրադադարի հաստատման խնդիրը: Հենց սա էլ կլինի մեր դիվանագիտական առաջին ձեռքբերումը՝ բոլոր պարտությունների խորապատկերին, որոնց պատճառով էլ Ադրբեջանը սկսեց ահաբեկչական պատերազմը:
Մնում է, որ ՀՀ նախագահը այլևս փոխզիջումների չգնա, չտապալի մեր ձեռքբերումները, իր ոչ կառուցողական քայլերով չնպաստի Ադրբեջանի նկրտումներին, ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի ցանկություններին:
Չեմ ուզում շատ խորանալ ստեղծված իրավիճակի մեջ և հայտարարել, թե բացի Ռուսաստանից ու ԱՄՆ-ից, էլ ու՞մ էր ձեռնտու այս ամենը, էլ ո՞վ կարող էր շահագրգռված լինել այս ամենում: Պարզապես կոչ եմ անում իմ երկրի նախագահին՝ մի կողմ թողնել հավատարմության երդումը Պուտինին, չվախենալ ԱՄՆ-ից, մոռանալ Աղդամի մասին իր դատողություններն ու մտածել միայն մի բանի մասին. եթե բանակցությունները վերադառնան հրադադարի պահպանման խնդիրներին, ապա մոտ կլինի Ղարաբաղի ինքնիշխանության ճանաչումը:Ուրեմն, մեր ճակատագիրը մեր նախագահի ձեռքերում է...Աստված նրան խոհեմություն տա:
Իսկ Ալիև-Սարգսյան հանդիպումից հետո պետք է մտածել Էդիկ Նալբանդյանի պաշտոնանկության մասին: Մեր զինվորները, բանակը, Սեյրան Օհանյանը պարտավոր չեն նրա ձախողումների ու դիվանագիտական տգիտության թիրախը դառնալ...
