Լեզվաբան Դավիթ Գյուլզադյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Եվ այսպես` իր «գիտականությամբ» չզիջելով բունիաթով-ախունդով ստահակներին, որոնց ստերով այսօր էլ կերակրվում է ադրբեջանցի խաժամուժը` հայ «պատմաբան» սմբատ հովհաննիսյանը Հայոց պատմության դպրոցական դասագրքում սևով սպիտակին գրում է, թե ադրբեջանցիները հնագույն ժամանակներից ապրում են մեր հարևանությամբ: Այդ սմբատ չեղածը նկարի նողկալի արարածն է:

Հանգիստ թքոտեք ու խորխե՛ք աներես երեսին:

Հ. Գ. Տե՛ս Սմբատ Հովհաննիսյան, Հայոց պատմություն, 7, էջ 80:

Այդ էջի քարտեզը վերնագրված է «Տիգրան Մեծի կայսրությունը Ք. ա. 80 թ. (ժամանակակից սահմաններով»): Եվ այդ «ժամանակակից սահմաններ» մատից ծծած բառակապակցությունը սրան իրավունք է տվել կատարյալ շիլաշփոթ ստեղծելու: Քարտեզին պատկերված է իբր Տիգրան Մեծի ժամանակների Հայոց երկիրը, արևմտյան հատվածում նշված են Պոնտոս, (ուշադրությո՛ւն) թուրքիա, Փոքր Հայք, Կապադովկիա, Կոմմագենե, հյուսիսարևելյան հատվածում և՛ Վրաստան, և՛ Վիրք` ոչ թե Տփղիս, այլ «Թբիլիսի» մայրաքաղաքով, դրանից արևելք` ռուսաստան, դրանից հարավ` ադրբեջան, Վրաստան-Վիրքից հարավ` Հայաստան` նիկոլի 29 ու 800 քառ. կմ-ով, Հայաստանի ու ադրբեջանի արանքում` Լեռնային Ղարաբաղ, փակագծերում` Արցախ...

Հիմա սրա Կոմմագենեն, Կապադովկիան, Փոքր Հայքն ու Պոնտոսն ասե՞մ, թե՞ թուրքիա-ռուսաստան-ադրբեջան-«Լեռնային Ղարաբաղը»: Անունը դնում է Տիգրան Մեծի կայսրությունը Ք. ա. 80 թ., և իր հավատով «ժամանակակից սահմաններն» արդարացնում են այս վայրենությունը»:

Թարմացված․ Քաղաքագետ Հայկ Մարտիրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է. «ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի դասախոս, ամբիոնի վարիչ Ալբերտ Ստեփանյանի կադրն է: Ալբերտը իմ դասախոսն էր և դժբախտություն ունեցա նրան ընտրելու` որպես նաև ավարտական թեզիս ղեկավար մագիստրատուրայում:
Մարդկային որակների մասին կլռեմ: Գոնե 90-ականներին նրա ձեռքի տակով անցածներից շատերը խոր համոզմունքներ ունեն, թե ով էր դա:
Ալբերտի շուրջը որոշ ուսանողներ հնարավորություններ էին փնտրում առաջ գնալու: Սա, հավանաբար, մեզանից շատ հետո է ավարտել: Բայց իրեն փառաբանող և իր կողմից ճանապարհ ստացածներից է: Եզակիներից, որոնց առջև Ալբերտ Ստեփանյանը որևէ դուռ էր բացում: Ու քանի որ սրան հովանավորել է` պարզ է դառնում, թե ինչպիսի որակներ պետք է ունենար սա և ինչերի պատրաստ լիներ, որ հովանավորվեր Աբոյի կողմից:
Ցավոք, մեր Պատմության ֆակուլտետը հիմա պղծված մի որջի է վերածվել:
Եվ համատարած ազգային դավաճանների այս ժամանակաշրջանում նաև` դավաճանաբանության պիղծ օջախի: Հայաստանում միայն պատմության կեղծումը` հանուն թշնամու չէինք տեսել: Դա էլ տեսանք: Երկրի կործանումից վայրկյաներ առաջ ամենաստորին տականքն ու կղանքը միշտ ջրի երես է բարձրանում: Հայաստանի` պատմության գիրկն անցնելու այս պահը բացառություն չէ»:

Թարմացված․ՀՀԿ Գործադիր մարմնի անդամ Էդուարդ Շարմազանովի գրառումը. «Պատմաբաններ, գործընկերներ, բան չունե՞ք ասելու…
Գործը հասել է նրան, որ Անկախ Հայաստանում հայտնվում է ոմն հայ «պատմաբան» սմբատ հովհաննիսյան, ով Հայոց պատմության դպրոցական դասագրքում սևով սպիտակին գրում է, թե ադրբեջանցիները հնագույն ժամանակներից ապրում են մեր հարևանությամբ:
Ադրբեջան պետությունը առաջացել է միայն 1918-ի մայիսին, իսկ կովկասյան թուրքերը կամ թաթարները ադրբեջանցի սկսել են կոչվել ավելի ուշ՝ միայն 1936 թ.:
Ի՞նչ հնագույն ժամանակներ…
Առաջին թուրքական ցեղերի՝ թուրք-սելջուկների արշավանքը Հայաստան եղել է միայն 11-րդ դարի կեսերին։
Թուրքական ցեղերի հայրենիքը Ալթայի ու Կենտրոնական ու Միջին Ասիայի տափաստաններն են։
Նույնիսկ Ազգերի Լիգան 1920-ին չի ճանաչել Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը։
Ազգերի Լիգան հստակ ամրագրել է,որ 1918-ին առաջացած Ադրբեջանը ստեղծվել է նախկին Պարսկական, Մոնղոլական ու Ռուսական կայսրությունների տարածքի վրա։
Ադրբեջանը արհեստական պետություն է։
Եթե Նիկոլը մնաց երևի Երևանի հիմնադիրն էլ Արգիշտիի փոխարեն սրանք կարող են հռչակել Սուլեյման Քանունիին։
Ամոթ է ու զզվելի»: