Վերլուծաբան Արգիշտի Կիվիրյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Գլոբալ առումով, Նիկոլի ժամանակաշրջանում, եթե մարզադաշտից խաղի վերջում տարածքներ չեն հանձնվել, կամ մեր հավաքականից ոչ մեկի գերի չեն տարել, արդեն իսկ կարելի է համարել հաղթանակ»:

***

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Ինչպես թատրոնը սկսում է կախիչից, այդպես էլ ֆուտբոլը սկսում է մարզադաշտից:
Հանրապետական մարզադաշտը, որպես այդպիսին, հակաֆուտբոլային է՝ «կախիչից» սկսած: Այդ մարզադաշտը Երևանի պատմության մի մաս է՝ անխոս, բայց ներկան ունի իր հրամայականները և ամոթ է ֆուտբոլասերին ծառայություն մատուցել այդպիսի մարզադաշտով:
Եվ դա միայն այսօրվա ամոթը չէ, դա նաև մինչև 2018-ը եղած համակարգի ամոթն է: Որովհետև Հայաստանը պատշաճ մարզադաշտ պետք է ունենար մինչև այդ: Անկախության քառորդ դարը բավարար էր, որ Հայաստանում կառուցվեր պատշաճ միջազգային ստանդարտի գոնե 25-30 հազարանոց մի մարզադաշտ, կամ պատշաճ վերակառուցման ենթարկվեին Հրազդանը կամ Հանրապետականը:
Ստադիոն մուտք գործելուց սկսում է անպատշաճությունն ու արհամարանքը ֆուտբոլասերի նկատմամբ, և ստադիոնից դուրս գալուց հետո միայն ավարտվում:
Ես էլ չեմ խոսում այն մասին, որ տրիբունաների երևեի թե հազիվ մի 60 տոկոսն է, որ հարմար է ֆուտբոլ դիտելու համար, իսկ մնացյալը՝ այնպես, ինչքան և ինչպես որ կստացվի:
Եվ հիմա էլ, թերեւս իրավիճակը պետք է չափվի դրանով՝ կառուցվո՞ւմ է նոր մարզադաշտ, թե՞ ոչ, որքանով է այդ հարցը գործնականում փուլում: Որովհետև նկարել Ակադեմիական քաղաքի մի մակետ, ու այնտեղ ինչոր տեղ էլ պատկերել «ազգային նոր մարզադաշտը», ներեցեք, բայց դա էլ մի այլ կարգի ծաղր է:
Կառուցո՞ղ եք, անցեք գործի հենց հիմա»: