Ցրող ու խցող դաշնակիցը.
Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանը խուսափել է պատասխանել հարցին՝ արդյոք Ռուսաստանը կկատարի՞ իր դաշնակցային պարտավորությունները և կկանգնի՞ Հայաստանի կողքին, եթե հայ-ադրբեջանական ներկայիս բախումները ընդլանվեն և պատերազմ սկսվի: Այսօր «Ազատության» հարցին ի պատասխան դեսպան Իվան Վոլինկինը միայն ասել է, թե ղարաբաղյան հակամարտությունը պետք է կարգավորվի խաղաղ ճանապարհով և որ տեղի ունեցածը խորը մտահոգություն է առաջացնում Մոսկվայում:
Վոլինկինը միակ ռուս պաշտոնյան չէ, ով նման խուսափողական պատասխան է տալիս:
Մոսկվան ակտիվորեն զենք է վաճառում Ադրբեջանին՝ արտաքուստ փորձելեվ պահպանել քաղաքական պարիտետը Երևանի ու Բաքվի միջև:
Առհասարակ, չլսված դեպք է, որ որևէ հակամարտության միջնորդ երկիր՝ խաղաղությանը նպաստելու փոխարեն, սպառազինի հակամարտության կողմերին՝ հասունացնելով նոր պատերազմ:
Սակայն խնդիրն ունի մեկ այլ կողմ:
Հայաստանը ՀԱՊԿ անդամ է, որի առաջատար երկիրը Ռուսաստանն է:
Մեր իշխանությունները պնդում են, որ այս կազմակերպությունը լավագույն միջոցն է մեր անվտանգությունը պաշտպանելու համար:
Վոլինկինի հայտարություններից բխում է, որ մերոնց լավատեսությունը, մեղմ ասած, հիմքեր չունի: Ավելին, ՀԱՊԿ անդամ ևս երկու պետություններ՝ Ղազախստանն ու Բելառուսը, բացահայտ ադրբեջանամետ դիրքորոշումներ ուեն:
Ստացվում է՝ ՀԱՊԿ-ն ոչ թե մեր անվտանգության բաղկացուցիչներից է, այլ սեղմօղակ, որով մեզ ոչ այնքան բարեկամ երկրները կաշկանդում են Հայաստանի գործողությունները:
Հայ-ադրբեջանական ահագնացող լարվածությունը պետք է առիթ տա, որպեսզի Հայաստանում լուրջ վերանայումների ենթարկվեն հայ-ռուսական հարաբերությունները, անվատանգության այս կամ այն համակարգին ինտեգրվելու չափանիշները:
Մինչդեռ նախագահը Բելգիա է մեկնում, իսկ արտգործնախարարը շտապում է ևս մեկ անգամ հավատարմության երդում տալ ռուսներին՝ Եվրասիական տնտեսական միությունը համարելով մեր երկրի զարգացման հեռանկար...
